دانشگاه هنر ایراننامه معماری و شهرسازی2717-1299164320240621Learning from Science-fiction Films: Architecture-city Resilience to Pandemicsیادگیری از فیلمهای علمی-تخیلی: تابآوری معماری-شهر دربرابر دنیاگیریها528133010.30480/aup.2024.5241.2125FAزهرااحمدیدانشجوی دکتری معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایرانسید رحماناقبالیدانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایرانفریبرزکریمیاستادیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایران0000-0003-3592-9162Journal Article20240316Architecture-city is a self-sufficient mixed-use vertical megastructure with advanced infrastructure capable of functioning as a city. It requires special attention to design and construction, particularly in terms of its resilience to pandemics. Before the COVID-19 pandemic, some science-fiction films had predicted pandemics and provided lessons and warnings. This study aimed to learn from science-fiction films to design a pandemic-resilient architecture-city. It conducted content analysis to reach the research aim, using Steven Soderbergh's Contagion as a case. The film was chosen because of its striking similarity to the COVID-19 pandemic. The study was conducted in three steps: transforming the visual content of the film Contagion (2011) into written text, analyzing the content of the written text, and explaining the factors affecting the architecture-city resilience to withstand pandemics. Multiple film reviews complemented the written text to ensure a comprehensive analysis. The content analysis results of the film were presented under "Thoughtful Points in Architectural Designs to Withstand Pandemics". Finally, based on these results and the architecture-city definition, the factors affecting architecture-city resilience to pandemics were discussed. Based on the content analysis of the film Contagion, key considerations in architectural designs to withstand pandemics include attention to indoor environmental quality, available urban services and facilities, and major pandemic challenges. Several factors, such as climate and building orientation, appropriate dimensions and area of spaces, access to daylight and natural ventilation, connection with nature, visual and acoustic aspects, security, materials' color and type, protecting the privacy of residents, open and semi-open spaces, and flexibility are vital in improving the quality of indoor spaces to tackle pandemics effectively. The film Contagion accentuates the significance of strengthening local centers. Designing mixed-use neighborhoods with relative self-sufficiency can increase resilience against pandemics by providing citizens easy access to work, education, shopping, health, welfare, and leisure. During pandemics, access to essential services like healthcare, medicine, food, water, and energy poses major challenges. The utilization of advanced technologies is crucial for architecture-city resilience, alongside indoor environmental quality and easy access to urban services and facilities. By incorporating advanced transportation technologies, such as MULTI elevators, architecture-city can be structured as one or multiple neighborhoods, considering its dimensions. Incorporating touch-free technologies and anti-viral materials into frequently touched surfaces can prevent viruses from spreading via fomites. Incorporating aeroponics technology for food security, utilizing renewable energy to provide power, and implementing smart technologies for social communication, teleworking, telemedicine, tele-education, and online shopping are some ways to enhance the resilience of architecture-city against pandemics. Based on the results of the present study, improving the quality of indoor environmental conditions, providing access to urban services and facilities quickly and efficiently, through the design of mixed-use and self-sufficient neighborhoods within the architecture-city, and utilizing advanced technologies of transportation, construction, agriculture, and smart systems, is essential in creating resilient architecture-cities that can withstand pandemics. The results of this study can benefit architects and decision-makers involved in designing and constructing future architecture-cities.معماری-شهر ازجمله ایدههای معماران و محققان برای حل مشکلات و چالشهای ناشی از رشد جمعیت و بهتبع آن، گسترش شهری است. معماری-شهر کلانشهری است خودکفا و مستقل در یک ساختار واحدِ عمودی با زیرساختهایی بسیار پیشرفته که نیازمند الزاماتی در طراحی و ساخت، بهویژه تابآوری دربرابر دنیاگیریهاست. پیشاز دنیاگیری کووید-19، فیلمهای علمی-تخیلی بارها دنیاگیریهایی را پیشبینی کرده و هشدارها و درسهایی دادهاند. هدف کلی این تحقیق یادگیری از فیلمهای علمی-تخیلی برای طراحی معماری-شهر تابآور دربرابر دنیاگیریهاست. بنابراین، به تحلیل محتوای فیلم شیوع (2011)، بهعنوان نمونه، پرداخت. سپس، براساس نتایج این تحلیل محتوا، راهکارهایی برای طراحی معماری-شهر تابآور دربرابر دنیاگیریها ارائه داد. طبق نتایج تحقیق حاضر، کیفیت فضاهای داخلی معماری-شهر از نظر عواملی چون بهرهمندی از نور خورشید / روز، تهویۀ طبیعی، ارتباط با طبیعت و محیط بیرون، دسترسی به خدمات و امکانات در کوتاهترین زمان، بدون نیاز به تعامل با سایر قسمتهای بنا، به کمک طراحی محلههای با کاربری مختلط و نسبتاً خودکفا درون بنا و بهرهمندی از فنّاوریهای پیشرفتۀ حملونقلی، ساختمانی، کشاورزی و هوشمند عوامل مؤثر در تابآوری معماری-شهر در دنیاگیریهاست. علاوهبر سودمندی در طراحی معمارانۀ پسادنیاگیری، نتایج این تحقیق میتواند مورد استفادۀ معماران و همۀ دستاندرکاران و تصمیمگیرندگان در طراحی و ساخت معماری-شهرهای آینده قرار گیرد.https://aup.journal.art.ac.ir/article_1330_c94d22d769b7b67b7bc69203404b4ec2.pdfدانشگاه هنر ایراننامه معماری و شهرسازی2717-1299164320240621Smart City Concept: A Systematic Review of the Smart City Definitions Using Rodgers’ Evolutionary Concept Analysisمفهوم شهر هوشمند: مرور نظاممند تعاریف شهر هوشمند با استفاده از روش تحلیل مفهوم تکاملی راجرز2953131310.30480/aup.2024.4923.2069FAسعیدرفیع پوراستادیار گروه شهرسازی، دانشکده هنر، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایرانJournal Article20230724Even though Garden City was invented in response to the unsanitary conditions of cities to improve the quality of life by combining the city with the countryside at the beginning of the 20th century, the early third millennium concept of Smart City (SC) aimed at addressing human-induced global climate change and urbanization challenges, with the belief that the quality of life in cities can be improved by integrating information and communication technologies. In general, despite many efforts to clarify and disambiguate the concept of a SC in the literature review, there remains a paucity of evidence on understanding "what is a Smart City?" to delineate the conceptual capabilities of the SC for urban policymaking. Hence, the question is addressed by data coding as well as the identification of categories in the content of 99 definitions of SC based on the analyzing method of Rogers' Evolutionary Concept (REC). Identifying the antecedents of the SC concept within such definitions shows that it is strongly influenced by the fuzzy and noisy atmosphere of the technology market. However, nowadays the clear paths set by the technology companies are less discussed and more emphasis is placed on the context and perspective in the development of this concept. The main characteristic of most of the resources related to the analysis and development of the concept of the SC is their tendency to search for common functional features (smart economy, people, governance, mobility, environment, and life) by focusing on novel and advanced technologies that would gain widespread acceptance (as they do). In general terms, the concept is composed of three components based on the definitions: conditions, characteristics, and results. Technology, community, institution, and context are factors or conditions that determine the characteristics of a SC. Such characteristics include two basic dimensions: functional and structural. System search and systematization in SC are based on structural features, i.e., a digital structure (platform) for organizing functions, services, and interactions in space. The objectifying functional characteristics are dependent on structural characteristics (instrumented, interconnected, and intelligent). The functional improvement of the city as a consequence of focusing on new information and communication technologies contributes to these expected results: improving the quality of life, sustainability, and optimization of processes (i.e., efficiency). Considering the evolutionary road of the SC concept, the main question would be how we can move up the role of citizens from "technicians' data subjects" to "enabled agents". The expression "SC" refers to cities that benefited from technological changeability. While the technology tends to be only one bombastic item of structural elements, it is evident that other players, more specifically citizens, will play a significant role in developing the SC concept in the literature - though it is influenced by the companies' narrative. The inclusion of words such as citizens/people/city dwellers in the new definitions does not imply the characteristics of the concept are changed, instead, it refers to a different expression of the previous technological concept. The main argument is that specialists and managers need a comprehensive understanding of the big picture of social arenas and dynamics for the "participatory smartening of cities".تاکنون تلاشهای گوناگونی برای روشن ساختن مفهوم «شهر هوشمند» شده است اما روشن ساختن مسائل مفهومی آن با استفاده از روشی نظاممند یک ضرورت است. در این تحقیق، پرسش از مفهوم شهر هوشمند، پرسشیست نظری از چیستی این مفهوم در تعاریف ارائهشده در ادبیات نظری برای واضحسازی این مفهوم با استفاده از روش تحلیل مفهوم تکاملی راجرز. بدینترتیب با استفاده از روش تحلیل محتوای جهتدار، بر پایۀ عناصر ساختاری ارائهشده در روش تحلیل مفهوم تکاملی راجرز (پیشآیندها، ویژگیها و پسآیندهای مفهوم)، کدگذاری دادهها و شناسایی مقولهها در محتوای 99 تعریف شهر هوشمند انجام شده است. شناسایی پیشآیندهای مفهوم در تعاریف، مبین آن است که اگرچه مفهوم شهر هوشمند بهشدت تحت تأثیر فضای مهآلود و پرهیاهوی بازار فنّاوری است ولیکن اکنون از مسیرهای تعیینشده توسط شرکتهای عرضهکننده فنّاوری کمتر سخن گفتهمیشود و بیشتر بر زمینه و چشمانداز در توسعۀ این مفهوم تأکید میشود. وجه مشخصۀ اکثر تعاریف، تمایل به مشخص کردن ویژگیهای عام عملکردی (اقتصاد، مردم، حکمروایی و ...) هوشمند برای شهر است و عینیّت یافتن ویژگیهای ساختاری و عملکردی شهر هوشمند، عمدتاً با سه نتیجه – کیفیت زندگی، پایداری و بهینهسازی فرایندها - مرتبط دانسته شده است. تکامل مفهوم شهر هوشمند، تابع همآفرینی فنّاوری طی فرایند مشارکت همدلانه شهروندان است تا نقش شهروندان از «سوژههای داده» متخصصان فنّی به عاملیتی توانمند در هوشمند کردن شهرها ارتقاء یابد.https://aup.journal.art.ac.ir/article_1313_bb1042988aac857c8319d5e80fc6e4c2.pdfدانشگاه هنر ایراننامه معماری و شهرسازی2717-1299164320240621Identifying and Prioritizing Governance Barriers Preventing Successful Implementation of BIM in Construction Companiesشناسایی و اولویتبندی موانع حاکمیتی بازدارندۀ پیادهسازی موفق BIM در شرکتهای ساختمانی5578126110.30480/aup.2023.4761.2038FAفاطمهصالحینژادکارشناس ارشد مدیریت پروژه و ساخت، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایرانرضافلسفیاستادیار گروه مدیریت پروژه و ساخت، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایرانJournal Article20230320Nowadays, due to the increasing complexity of construction projects in the construction industry, the need for using systems such as Building Information Modeling (BIM), which can create a collaborative environment to ensure effective communication throughout the project lifecycle, seems essential. Therefore, BIM, as a collaborative process for producing and managing data and information for a building, has attracted the attention of many companies and organizations throughout the project lifecycle. However, due to the novelty of this technology and the lack of sufficient understanding of the dimensions and stages of BIM implementation, it remains at a low level of acceptance despite the perceived benefits of its successful implementation. Therefore, the implementation of such a process in organizations requires significant changes in various aspects of the organization, which in turn creates many challenges and obstacles in the process of BIM implementation in the organization. Hence, considering the extent of the involved levels and required infrastructure for the BIM implementation process in companies, it is necessary to go beyond the project level and focus on organizations, industries, and national levels to take an effective step toward removing the obstacles and challenges of using this technology and achieving sustainable development in the country's construction industry. In this regard, Numerous studies have focused on identifying the challenges and barriers to implementing BIM technology at various levels in the literature review. However, the results obtained and the lack of significant benefits realized from the use of BIM in companies demonstrate that simply identifying obstacles and prioritizing them is insufficient, and more concrete actions and investigations are necessary for effective outcomes. Therefore, policies and strategies for implementing this technology at various levels require revision. Because the successful implementation of BIM within companies is largely influenced by the processes and regulations governing the construction industry. Considering the unfavorable legal, economic, and technical conditions , as well as the absence of BIM standards in the country, facilitating the implementation process of BIM in the construction industry of any country requires attention to decision-making hierarchy, linear policy-making, adoption of a systematic strategy, planning, comprehensive support, and participation from various levels of government, industry, and organizations. Additionally, the removal of policy barriers and supportive measures through appropriate decision-making at different levels of governance and the creation of essential infrastructures are crucial. In this research, the challenges and governmental barriers to the successful implementation of BIM were identified by reviewing the previous research, and then, using the simultaneously combined research method, these barriers were classified based on the expert's opinions and prioritized by employing the Friedman ranking test. Data collection for this research was conducted through the simultaneous use of semi-structured interviews and a closed-ended questionnaire. Based on the collected data analysis result, the governmental barriers that hinder the successful implementation of BIM in construction companies were prioritized in the order of policy-making, supportive, personnel-individual, legal-contractual, organizational, inter-organizational, economic viability, and technical factors.مدلسازی اطلاعات ساختمان (BIM)، بهعنوان یک فرایند مشارکتی تولید و مدیریت دادهها و اطلاعات یک ساختمان، در طول چرخۀ عمر پروژه، مورد توجه شرکتها و سازمانهای بسیاری قرار گرفته است. علیرغم اهمیت این موضوع، پذیرش این فناوری در ایران به سطوح ابتدایی محدود بوده و با موانع بسیاری روبهرو است. مطالعات نشان میدهد که فرایند پیادهسازی BIM در صنعت ساخت هر کشور نیازمند تدوین استراتژی و برنامهریزی مدون و پشتیبانی همهجانبه در سطوح مختلف حکمرانی بوده و رفع موانع حاکمیتی ازطریقِ ایجاد زیرساختهای لازم در شرکتهای ساختمانی میتواند این فرایند را تسریع و تسهیل کند. در این پژوهش کاربردی، ابتدا چالشها و موانع حاکمیتی جهت دستیابی به پیادهسازی موفق BIM ازطریقِ مرور موشکافانۀ پیشینه پژوهش شناسایی شد و سپس با بهکارگیری روش پژوهش آمیختۀ در هم تنیده، این موانع برمبنای دیدگاه خبرگان دستهبندی و با استفاده از آزمون رتبهبندی فریدمن اولویتبندی شدند. گردآوری اطلاعات مورد نیاز این پژوهش نیز ازطریقِ بهکارگیری همزمان مصاحبههای نیمهساختاریافته و پرسشنامه بسته انجام پذیرفت. براساس نتایج حاصل از تحلیل دادههای گردآوری شده، موانع حاکمیتی بازدارندۀ پیادهسازی موفق BIM در شرکتهای ساختمانی به ترتیب اولویت، موانع معطوف به موضوعات سیاستگذاری، حمایتگری، پرسنلی-فردی، قانونی-قراردادی، سازمانی، فراسازمانی، توجیهپذیری اقتصادی و فنی هستند که در سه دسته راهبردی، ساختاری و تکنیکی طبقهبندی شدند.https://aup.journal.art.ac.ir/article_1261_c6e4d0b08c070f37bb8c96f4ab22f323.pdfدانشگاه هنر ایراننامه معماری و شهرسازی2717-1299164320240621The Position of Digital Fabrication in Architecture:
Architectural Construction in Relation to the Epistemological Determination of Digital Fabricationجایگاه ساختِ دیجیتال در معماری: ساختِ معماری در نسبت با تعیّن معرفتشناسانۀ ساختِ دیجیتال79101133110.30480/aup.2024.4644.2015FAسید مهرادحیدریدانشجوی دکتری معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایرانعلیرضامستغنیدانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایرانمحمدرضامتینیدانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر ایران، تهران، ایرانJournal Article20230110Digital fabrication is not only a field based on technical knowledge, but it can also be examined from the perspective of epistemological foundations. Unlike the results of technical research, which provide solutions to solve problems of architectural construction, the epistemic foundations of this field by directing the discourse of digital fabrication directly affect the architectural construction and its result. Thus, it is necessary to determine its position in relation to architecture. In response to the question "what is the position of digital fabrication in relation to architectural construction?" this research, in a framework based on the critical analysis of digital discourse by examining the underlying assumptions, will attempt to present images of the position of this discourse in relation to architecture at two levels of superstructure and infrastructure. The first part of this paper analyzes these texts in two ways, content and structure, by limiting the field of discourse superstructure to the books available to the readers. The results of the content analysis define a framework consisting of elements such as form, material, strategy, technique, and tools, which guides reader understanding of digital fabrication. The results of the structural analysis show that reflecting the framework provided by the discourse at the level of these texts, it is possible to construct anything in this field, including architecture. This finding places digital fabrication as an independent field, with its own framework, in a free relationship with architectural construction, which indicates the media role of discourse. The second part, at the infrastructural level, critically examines the digital history in architecture, through the theories of Mario Carpo. This critical reading separates two key dates: first, the history of the digital revolution in architecture, and second, the history of the formation of the digital discourse in architecture, which shows the moment of the formation of the digital discourse in relation to the postmodern theories of architecture such as formalism and deconstruction. Such a result suggests that digital fabrication is dependent on architectural construction and following its theories, which indicates the instrumental role of this discourse in architecture. Finally, the comparative analysis of these results will determine that digital fabrication has a relationship with architectural construction in two places. First, digital fabrication is a field with an independent subject in which anything can be constructed, including architecture, and it determines what architectural construction is and how its issues should be. Second, this field is not an independent subject of architecture, but a field that derived from architectural theories, which solves the problems related to the construction of architecture. The separation of these two positions through the distinction between media and tool foundations in architecture defines a field for construction research whose problems are derived from architectural theories and the answer to them develops digital fabrication with architecture. On the contrary, the confusion of the two leads to a field whose problems are determined by digital fabrication, and solving those problems develops digital fabrication by taking architecture out of its theoretical framework. Between these two seemingly similar actions, there is a gap as big as an epistemological difference that needs to be taken into account.ساختِ دیجیتال فقط حوزهای مبتنیبر دانشی فنّی نیست، بلکه میتواند از منظر مبانی معرفتی نیز مورد بررسی قرار گیرد. برخلاف مباحث فنّی در ساختِ دیجیتال که راهکارهایی برای حل مسائل مختلف ساختِ معماری ارائه میدهند، مبانی معرفتی این حوزه با جهتدهی گفتمان ساختِ دیجیتال مستقیماً بر ساختِ معماری و نتیجۀ آن اثر دارد، بنابراین لازم است تا جایگاه آن در نسبت با معماری مشخص شود. در پاسخ به این پرسش که: «جایگاه گفتمان ساختِ دیجیتال در نسبت با ساختِ معماری چیست؟» این پژوهش در چارچوبی کیفی، ازطریق تحلیلِ انتقادی گفتمانِ دیجیتال، با رویکرد تاریخی، تلاش میکند تا در مواجههای آزاد و بدون پیشفرضهای دانشی، در دو سطح روساختی و زیرساختی، تصاویری از این گفتمان را در نسبت با معماری ارائه کند. در بخش اول، با تحلیل متون موجود در ویترین ساختِ دیجیتال، به تحلیل روساختی گفتمان ساختِ دیجیتال میپردازد: نتایج این تحلیل، چارچوبی برای فهم گفتمان ساختِ دیجیتال را مشخص میکند که در گرهگاه آن، هرچیزی ازجمله معماری قابل ساخت است. بخش دوم با رجوع به زیرساخت تاریخِ دیجیتال در معماری مبتنیبر نظرات کارپو، با تفاوت قائلشدن بین دو تاریخ: یکی تاریخ [دور] وقوع انقلاب ِدیجیتال در معماری و دیگری تاریخ [نزدیک] شکلگیری گفتمان ساختِ دیجیتال در معماری، بزنگاهی را در تبادل ابزار فناوریِ دیجیتال بهمنظور تحقق ایدههای نظریات پستمدرن معماری، مشخص میکند. تحلیلمقایسهای این دو پاسخ، تفاوتی معرفتشناسانه را بین دو جایگاه از ساختِ دیجیتال در نسبت با ساختِ معماری نمایان میکند.https://aup.journal.art.ac.ir/article_1331_abe502b1663da5ddef231c7d3f9c6425.pdfدانشگاه هنر ایراننامه معماری و شهرسازی2717-1299164320240621Comprehensive Analysis of Compatibility Factors for Functional Changes in Adaptive Re-use of Historical Buildings: A Case Study of Pahlavi Era Historic Houses in Tehranتحلیل جامع مؤلفههای مؤثر در تغییر عملکرد سازگار بناهای تاریخی بررسی موردی: خانههای تاریخی دوره پهلوی در تهران103129133210.30480/aup.2024.5060.2091FAفرزینحقپرستاستاد گروه معماری، دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایرانایمانرحیم نیاپژوهشگر دورۀ دکتری معماری اسلامی، دانشکده مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایرانJournal Article20231022Change of use of historic buildings is a complex and multifaceted process that must take into account factors such as the preservation and clarification of the values of the historic building, as well as the needs, social and cultural expectations, and other intervening dimensions. Considering that the role of a new building's function in establishing successful adaptive reuse lies in achieving alignment between the building's capacities and the new needs and expectations, it becomes essential to recognize and analyze dimensions that can facilitate the realization of sustainable compatibility in new conditions and contribute to the increased lifespan of the building's functionality post-changes. Furthermore, the mechanism for achieving this alignment requires identification. In order to establish a dynamic link between these factors and ultimately lead to compatibility, there are a number of indicators that need to be refined and collected. Therefore, the main purpose of this research is to achieve a comprehensive framework that, while addressing all aspects and areas of influence of the subject, takes a process-oriented approach to the issue of reuse, establishes the evaluation process and related indicators in its precise stage, and through determining the causal relationships and the degree of importance of different indicators, explains the retrospective and largely intangible processes of this matter. Therefore, the main research questions in this study, based on the aforementioned objectives, are as follows: 1.What are the key factors and indicators in achieving compatibility in function changes in adaptive reuse of buildings? 2.Which indicators are causal and which ones are affected? 3.Among all the indicators, which ones are of the highest importance, and how do they influence each other? The present research is of a practical type, in which a combination of quantitative and qualitative methods has been used. Initially, the main criteria and 45 indicators of change of use were extracted through a review of the literature and theoretical texts, and were collected through directed content analysis by using logical reasoning. The quantitative analysis of the indicators was performed through a combination of Fuzzy DEMATEL, Interpretive Structural Analysis, and MICMAC analysis. Finally, by borrowing from the conceptual model obtained from theoretical foundations and integrating it with the results of the analytical methods used, the final "Conceptual model" was explained and presented, which shows the role, position, and relationship between different indicators in achieving compatibility. It is worth mentioning that among these indicators, "preservation and strengthening of intangible values (evoking a sense of identity, cultural status, and reference to experiences, events, and memories)" has the highest degree of susceptibility and interaction with other indicators. The indicator of "technical preservation requirements (reversibility and minimum interventions)" has also been identified as the strongest cause among the indicators with causal nature and at the first level of importance. In summary, this research attempts to develop a comprehensive framework for building reuse compatibility evaluation that encompasses all relevant aspects and dimensions. Ultimately, this research contributes to a deeper understanding of the complexities involved in repurposing historic buildings and provides insights for practitioners and stakeholders in the field.درصورت عدم امکان تداوم عملکرد بنا و در راستای حفاظت مؤثر از آن، استراتژی بازاستفاده انطباقی با دلالت بر تغییر عملکرد در بناها به کار گرفته میشود که شرایط پایش موفقیت آن ازطریق مفهوم «سازگاری»، بهدلیل پیچیدگی و گستردگی، نیازمند تدقیق است. لذا هدف اصلی این مقاله، دستیابی به چارچوبی برای تحقق سازگاریِ تغییر عملکرد در بازاستفاده انطباقی از بناهای تاریخی است که ازلحاظ پرداختن به جنبهها و دامنههای گستردۀ تأثیرگذار بر این حوزه جامعیت داشته و براساس مرحلۀ مناسب برای شناسایی معیارهای ارزیابی (پساز بهرهبرداری)، ازطریق تحلیل روابط میان معیارها، نقش و اهمیت هریک، سازوکارهای تحقق سازگاری را تبیین نماید. پژوهش حاضر از نوع کاربردی بوده و در آن از روش آمیخته استفاده شده است؛ بهنحوی که پساز شناخت چارچوب سازگاری، 45 مؤلفه تحقق آن با راهبرد توصیفی-تحلیلی و برگرفته از تحلیل محتوای جهتدار گردآوری شده و نهایتاً با هدف شناخت روابط میان زیرمعیارها، روش مصاحبه با خبرگان در جمعآوری و نیز ترکیب روشهای دیمتل فازی، ساختاری-تفسیری و میکمک در تحلیل دادهها مورد استفاده قرار گرفتهاند که نهایتاً طی «مدل مفهومی نهایی» ارائه شده است. شایان ذکر است از میان این زیرمعیارها، «حفظ و تقویت ارزشهای ناملموس» بیشترین میزان تأثیرپذیری و تعامل با سایر زیرمعیارها و «الزامات فنّی حفاظت (بازگشتپذیری و حداقل مداخلات)» در صدر زیرمعیارهای با ماهیت علّی شناسایی شده است.https://aup.journal.art.ac.ir/article_1332_6069a5a542039cffe4bff90694b46842.pdfدانشگاه هنر ایراننامه معماری و شهرسازی2717-1299164320240621Characteristics and Architectural Factors of the Facade of the Middle Courtyard of Historical Qajar Houses
Case Study: Qajar Houses of Qazvin Cityشاخصهها و عوامل معماری پدیدآرنده نمای حیاط میانی خانههای تاریخی قاجاریه بررسی موردی: خانههای قاجاری شهر قزوین131148132410.30480/aup.2024.4797.2046FAوحیدکشتکار خالصکارشناس ارشد مطالعات معماری ایران، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایرانمحسنافشاریدانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایرانمجیدصالحی نیادانشیار گروه معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20230420The facade or the architectural shell of the building is its exterior visual dimension that defines the boundary between the interior and exterior space and is of great importance in terms of identity and vision. Due to the introverted culture and architecture, the facade in the architecture of the historical Qajar houses of the Central Plateau of Iran is mostly manifested in their middle courtyards. Various indices and architectural factors have been effective in the creation of this facade, each of which is identified in this research and analyzed in depth in a case study. The aim of the present research is to identify and compare the views of the middle courtyards of historical Qajar houses in Qazvin city. By conducting a comprehensive literature review regarding the facade architecture or facade of Iranian historical houses, indices and architectural factors of their subcategories were identified. After the survey, a theoretical framework was presented as a proposed system including all the architectural factors of the facade of the middle courtyard of the historical Qajareh house. Through field research, selection, case study and analysis of ten historical Qajar houses of Qazvin city, this theoretical framework was reviewed, tested and evaluated so that its effectiveness and comprehensiveness can be tested and completed if necessary. Each of the investigated houses are adjusted according to the architectural number of the central courtyard view, so that the role of each of them is revealed in regard to the architectural number of the central courtyard view. This matching is established between houses that have one to four facades. The results showed that there are various architectural features and factors that are effective in shaping the architecture of the middle courtyard. The effective indices in creating the appearance of houses are climate, performance, shape and construction technology. Each of these macro indices have several architectural factors in their subset. These four indicators and sixteen architectural factors under the set of each indicator in the theoretical framework were tested and proved by field research. The presented model demonstrated its efficiency in analyzing the architecture of the facade of the middle courtyard of historical Qajar houses. Additionally, it could probably identify the historical period and contemporary houses in the central plateau or other climatic and geographical parts of Iran. Also, the results of this research reveal the importance of the architecture of the middle courtyard in the historical study houses of Qajar. Each of the investigated houses are adjusted according to the architectural number of the central courtyard view so that the role of each of them is revealed with the architectural number of the middle courtyard view. This matching is established between houses that have one to four facades in their courtyards. Also, at the end, the process of examining the facade architecture of historical houses in Qazvin city can be examined as a basic theory in other buildings of various historical periods of Iranian architecture.نما یا پوسته معماری ساختمان، لباس و بُعد دیداری بیرونی آن است که مرز بین فضای درون و بیرون را تعریف میکند. نما در معماری خانههای تاریخی قاجاریه فلات مرکزی ایران بهواسطه فرهنگ و معماری درونگرا، بیشتر در حیاط میانیشان جلوهگر شده است. «شاخصه»ها و «عوامل معماریانه» گوناگونی در پدیدآوری این نما مؤثر بودهاند. در این پژوهش با مطالعه کتابخانهای و متونی که به معماری نما و یا نمای خانه یا خانه تاریخی ایرانی پرداختهاند، «شاخصه»ها و «عوامل معماریانه» زیرمجموعه آنها شناسایی شد. پساز پیمایش، یک چارچوب نظری بهعنوان سامانه پیشنهادی دربرگیرنده همه عوامل معماری معماریانه نمای حیاط میانی خانه تاریخی قاجاریه ارائه شد. این چارچوب نظری مورد بازخوانی، استدلال منطقی و ارزیابی قرار گرفت تا کارآیی و جامعیت آن محک بخورد و در صورت نیاز کامل شود. «شاخصه»های مؤثر در پدیدآوری نمای خانهها به ترتیب عبارتاند از: اقلیم، عملکرد، شکل و فناوری ساخت. هر یک از این «شاخصه»های کلان، در زیر مجموعه خود دارای «عوامل معماریانه» چندی هستند. چهار «شاخصه» و شانزده «عامل معماریانه» شناسایی شده در چارچوب نظری، با پژوهش میدانی آزمون و اثبات شد و الگوی ارائه شده، کارآیی خود را در خوانش معماری نمای حیاط میانی خانههای تاریخی قاجاریه و یا احتمالاً دوره تاریخی و شاید برای خانههای امروزین در فلات مرکزی یا دیگر نقاط اقلیمی و جغرافیایی ایران، نشان داد.https://aup.journal.art.ac.ir/article_1324_5e935ed35d271b820f5cd489bed31bf7.pdf