دانشگاه هنر ایران نامه معماری و شهرسازی 2717-1299 11 22 2019 05 22 Training for Consious Adaptation from Architectural Precedents: Approaches and Strategies آموزش برداشت آگاهانه از نمونه‌های معماری: رویکردها و راهکارها 91 106 691 10.30480/aup.2019.691 FA لیلا علیپور استادیار معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، استان تهران، شهر تهران محسن فیضی استاد معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، استان تهران، شهر تهران اصغر محمد مرادی استاد معماری، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، استان تهران، شهر تهران غلامرضا اکرمی دانشیار معماری، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، استان تهران، شهر تهران Journal Article 2016 11 21 Searching for and analyzing similar examples is a common strategy in architecture education. Today due to simple access to the pictures of examples, students use examples more than before. However, designing with example has a dual effect on design outcome. The main question is how to educate students to correct their adaptation from precedents? This issue has been investigated in inspirational design, case base design, design precedents and design analogy areas. In all the researches the three main stages include: (1) selecting the source, (2) analyzing the source, and (3) creating a new design, that are considered as the main adaptation stages in this research. The adaptation can occur in superficial or structural ways. In the first stage, i.e. selection, the important effective factors are the distance between source and target, designer’s expertise, designer’s goals, the type of source, and the type of source data. Sources are categorized into between and within domain based on the distance factor between source and target. The source selection is affected by designer’s approach and is related to the reading method of source. The data of source is categorized into four types: pictures and maps, seeing the real cases, the real cases during real function in real context, and other related architectural precedents. The reading of precedents can take place by expert analyzer or designer with no enough skill in reading. In the first method, the expert reads architecture to produce architectural knowledge. This knowledge can be used in design indirectly. In this research the second method is considered, while the tools and approaches of the first method can be used to educate architecture students. Each reading pattern or strategy needs special tools and information. The types of information that are obtained from precedents are categorized into six categories: form, function, space, meaning, cultural-social, and historical aspects. Each type of information can be read superficially or structurally. The correct and comprehensive reading depends on designer’s ability. Creativity has different definitions and the main core of most of these definitions is the concept of “novelty”. The recent definitions considered both aspects of novelty and value of ideas. To have creative idea after reading stage, researchers have emphasized on different strategies based on problem-solving, incubation, transformation, and idea generation skills. One of main effective factors in the creation stage is designer’s creativity. Inability in creation is the common problem of students. The two stages of reading and creating are not separated and occur at the same time. We concluded that designer’s characteristics are the basic factors and the strategies that can be used in architecture education include: selecting diverse precedents, comprehensive data from precedents, reading different factors to obtain a whole perception, scrutiny of analysis, reading structurally, adaptation training, and enhancing ideation skills. Architecture education has a difficult path to empower students for successful adaptation, and architecture educators must have the necessary knowledge and plan to enhance the students’ capabilities. دانشجویان معماری معمولاً در شروع طراحی نمونه‌های مشابه را جست‌وجو و مطالعه می‌کنند. توصیه به بهره‌گیری از آثار معماری در طراحی در جهت ارتقای کیفیت طراحی انجام می‌شود. اما اگر این آثار به شیوه نادرست استفاده شوند به کپی‌برداری و برداشت سطحی منجر می‌گردند. در این پژوهش سؤال اصلی این است که چگونه می‌توان به دانشجویان شیوه صحیح برداشت از آثار معماری را آموخت. در این تحقیق فرآیند بهره‌گیری از آثار تحت عنوان فرآیند برداشت در سه مرحله انتخاب اثر، خواندن اثر و آفریدن ایده تعریف می‌شود. سپس به مطالعات و دستاوردهای سایر پژوهشگران مراجعه شده، عوامل مؤثر، رویکردها و راهکارهای ارتقای هر مرحله از برداشت به روش کیفی بررسی می‌شود. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد در مرحله انتخاب اثر، نوع داده (نقشه‌ها، تصاویر، دیدن واقعیت اثر، زمینه و سایر آثار مرتبط) بر مراحل بعد تأثیرگذار است. یافته‌ها همچنین نشان می‌دهد ویژگی‌های طراح (خبرگی، توانایی، اهداف و رویکردها) بر کل فرآیند برداشت مؤثر است. در انتها نتیجه‌گیری می‌شود که راهکارهای ارتقای برداشت که می‌تواند در آموزش معماری مورد استفاده قرار گیرد شامل استفاده از آثار متنوع و داده‌های متنوع از اثر، خواندن همه‌جانبه، ارتقای مهارت ایده‌آفرینی و تمرین برداشت است.

https://aup.journal.art.ac.ir/article_691_54cba7fe50d538d3280278aee1e12a7e.pdf